ΓΛΩΣΣΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΠΟΜΑΚΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΜΕΙΟΝΟΤΙΚΗ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΜΑΚΩΝ ΠΟΜΑΚΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ ΠΟΜΑΚΟΧΩΡΙΑ ΞΑΝΘΗΣ ΒΙΝΤΕΟ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΑΡΘΡΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ ΓΛΑΥΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΠΟΜΑΚΙΚΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΣΜΙΝΘΗ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΘΡΑΚΗ ΔΗΜΑΡΙΟ ΠΟΙΗΣΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑ ΜΥΚΗ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΜΑΚΙΚΗΣ ΓΙΟΡΤΕΣ ΕΧΙΝΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΕΚΛΟΓΕΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΛΑΟΓΡΑΦΙΑ ΩΡΑΙΟΝ ΚΙΜΜΕΡΙΑ ΜΑΝΤΑΙΝΑ ΕΞΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΠΡΟΞΕΝΕΙΟ ΠΡΟΣΗΛΙΟ ΠΕΤΡΙΝΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΠΟΜΑΚΟΙ ΘΕΡΜΕΣ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΣΑΤΡΕΣ ΤΕΜΕΝΗ ΧΑΡΤΕΣ ΚΟΤΥΛΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΚΟΜΟΤΗΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑ ΤΟΠΩΝΥΜΙΑ ΦΥΣΗ ΑΣΚΥΡΑ ΚΕΝΤΑΥΡΟΣ ΜΟΥΦΤΕΙΑ ΠΑΡΟΙΜΙΕΣ ΠΑΧΝΗ ΛΙΒΑΔΙ ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΤΑΓΩΓΗ ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΑΛΜΑ ΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΡΟΔΟΠΗ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΛΟΤΥΧΟ ΝΕΡΟΜΥΛΟΙ ΓΟΡΓΟΝΑ ΚΕΧΡΟΣ ΛΕΞΙΚΟΓΡΑΦΙΑ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΑΙΜΟΝΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΑΡΘΡΑ ΕΘΙΜΑ ΙΕΡΟΔΙΔΑΣΚΑΛΟΙ ΙΣΛΑΜ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΖΩΗ ΚΟΤΙΝΟ ΚΥΚΝΟΣ ΜΕΔΟΥΣΑ ΜΗΤΡΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΛΩΖΑΝΝΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑ MYKH ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΑ ΕΘΝΟΛΟΓΙΑ ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ ΕΝΔΥΜΑΣΙΑ ΕΡΑΝΟΣ ΘΕΟΤΟΚΟΣ ΚΑΡΔΑΜΟΣ ΚΕΝΤΡΟ ΠΟΜΑΚΙΚΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ ΚΟΤΑΝΗ ΛΙΒΑΣ ΜΕΛΙΒΟΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΜΠΕΚΤΑΣΙΣΜΟΣ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΟΝΟΜΑΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΙΑΚΟΙ ΧΟΡΟΙ ΠΟΡΤΑ ΡΕΥΜΑ ΡΟΜΑ ΡΟΥΣΣΑ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΟΜΑΚΩΝ ΓΛΑΥΚΗΣ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΟΥΡΙΣΜΟΣ ΧΛΟΗ ΑΙΩΡΑ ΑΚΡΑΙΟΣ ΑΛΙΚΟΧΩΡΙ ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΒΑΚΟΥΦΙΑ ΒΑΣΙΛΙΚΑ ΓΕΩΡΓΙΑ ΓΙΑΛΙΣΤΕΡΟ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΚΔΡΟΜΕΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΜΟΙ ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΖΑΓΑΛΙΣΑ ΖΑΦΕΙΡΙΟ ΖΟΥΜΠΟΥΛΙ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ ΘΕΑΤΡΟ ΚΑΠΝΟΚΑΛΛΙΕΡΓΕΙΑ ΚΕΤΙΚΙΟ ΚΙΔΑΡΙΣ ΚΙΡΡΑ ΚΟΥΖΙΝΑ ΚΤΗΝΟΤΡΟΦΙΑ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ ΜΕΓΑΛΟΧΩΡΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗ ΜΥΡΤΙΣΚΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΟΡΓΑΝΗ ΠΕΛΕΚΗΤΟ ΠΛΑΓΙΑ ΠΡΙΟΝΙ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΑΓΩΓΗ Πάχνη ΡΥΜΗ ΣΕΛΕΡΟ ΣΙΔΗΡΟΧΩΡΙ ΣΙΡΟΚΟ ΣΜΙΓΑΔΑ ΣΟΥΝΙΟ ΣΩΣΤΗΣ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΕΜΕΝΟΣ ΥΔΡΟΧΩΡΙ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΩΝ ΥΦΑΝΤΟΥΡΓΙΑ ΧΡΥΣΟ

Τρίτη, 9 Ιανουαρίου 2018

ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΞΑΝΘΗΣ: ΟΧΙ ΣΤΑ ΔΙΓΛΩΣΣΑ ΝΗΠΙΑΓΩΓΕΙΑ



 Το Υπουργείο Παιδείας παραβλέποντας επιδεικτικά τις αποφάσεις της εκπαιδευτικής κοινότητας των Συλλόγων, των  νομών Ξάνθης και Ροδόπης καθώς και το  ψήφισμα της  86ης  Γενικής Συνέλευσης της ΔΟΕ,  προχώρησε  μετά και από εισήγηση του περιφερειακού  Διευθυντή  Α/θμιας και Β/θμιας Εκπ/σης Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης στον ορισμό των νηπιαγωγείων  (ΦΕΚ-14- 12-2017-Αρ. Φύλλου 4386) τα οποία θα συμμετέχουν στην υλοποίηση της πράξης «Πιλοτικές Παρεμβατικές Δράσεις Υποστήριξης Μουσουλμανοπαίδων στα Νηπιαγωγεία της Θράκης».
             Προκαλεί βέβαια εύλογα ερωτηματικά -προσφιλή τακτική - ο χρόνος κατά τον οποίο επιχειρήθηκε και πάλι από τη μεριά του Υπουργείου Παιδείας  να προχωρήσει στην έκδοση απόφασης ορισμού των νηπιαγωγείων, προσδοκώντας ενδεχομένως  ότι μια απόφαση σε «νεκρό χρόνο»θα περιορίσει  τις αντιδράσεις των εκπαιδευτικών.
Η δράση  του προγράμματος έχει σκοπό την ισορροπημένη γλωσσική ανάπτυξη και την επιδίωξη τα νήπια να κατακτήσουν σταδιακά την «προσθετική διγλωσσία» (γνωστική επάρκεια στην άνετη χρήση δύο γλωσσών προφορικά και γραπτά),σε εκπαιδευτικό περιβάλλον όπου η μητρική γλώσσα χρησιμοποιείται ως γλώσσα στήριξης για την εκμάθηση της ελληνικής.
Η εμμονή της κυβέρνησης  των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ  για την υλοποίηση του πιλοτικού  προγράμματος,  όπως ορίζεται παραπάνω,  διά της εισαγωγής της παράλληλης διδασκαλίας, καθορίζει ρητά το σκοπό του προγράμματος και ποια θα είναι η γλώσσα που θα χρησιμοποιείται καθώς η μόνη γραπτή γλώσσα που διδάσκεται στο Μειονοτικό Δημοτικό Σχολείο ως μητρική  είναι μόνο η τουρκική, είναι αποτέλεσμα της έντονης πίεσης των «αυτόκλητων προστατών»  της μειονότητας  για την εισαγωγή ενός τύπου νηπιαγωγείου που θα αποτελέσει μετέπειτα τον προθάλαμο  δίγλωσσων νηπιαγωγείων στην περιοχή της Θράκης, αλλά και την  υλοποίηση κατατεθειμένου αιτήματος από τη μεριά της μειονότητας για την  ίδρυση Μειονοτικών Γυμνασίων και Λυκείων σε συγκεκριμένες περιοχές. Ορατή,  επίσης, είναι και η  ανάγκη μικροπολιτικών επιδιώξεων  ταυτόχρονα με την   ανάγκη  κοινωνικής και πολιτικής επιβίωσης κάποιων,  οι οποίοι αδιαφορώντας  για το ρόλο του νηπιαγωγείου ως  χώρο προνομιακό για την εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας από παιδιά που δεν έχουν την ελληνική ως μητρική, δε διστάζουν να παρεμβαίνουν συστηματικά, επιδιώκοντας την πολιτική χειραγώγηση της μειονότητας και τη μετεξέλιξή της από «θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα» κατά τη συνθήκη της Λοζάνης, σε «εθνική τουρκική μειονότητα».
Τα παιδαγωγικά επιχειρήματα, προκάλυμματης απόφασης και υλοποίησης του προγράμματος,  που όπως διατείνονται είναι καθαρά πιλοτικό, δεν πείθουν κανέναν, αφού η συγκεκριμένη απόφαση στο χώρο της προσχολικής αγωγής και εκπαίδευσης σε αμιγώς μειονοτικούς οικισμούς  δεν αποτελεί κεραυνό εν αιθρία. Από το 2014 ομάδα 16 βουλευτών με επίκαιρη επερώτηση στη Βουλή για εκπαιδευτικά θέματα ζητούσαν την ίδρυση δίγλωσσων νηπιαγωγείων στη Θράκη. Επίσης σε τοποθέτηση μειονοτικού βουλευτή προεξοφλείται ως μητρική γλώσσα όλων των πληθυσμιακών ομάδων της μειονότητας η τουρκική γλώσσα, αφού ζητείται η στελέχωση σε κάθε νηπιαγωγείο με εκπαιδευτικό που να γνωρίζει την τουρκική γλώσσα  για να επικοινωνεί καλύτερα με τα παιδιά, με αποτέλεσμα να εξασφαλίζει την ομαλή συνέχεια στα δημοτικά σχολεία που είναι δίγλωσσα. Αποτελεί επίσης πολιτική απόφαση και δέσμευση της σημερινής κυβέρνησης, όπου στο πρόγραμμα για την παιδεία και για την αναβάθμιση της εκπαίδευσης της μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης  αναφέρεται: «Η καθιέρωση της διγλωσσίας στα νηπιαγωγεία είναι επιβεβλημένη για την ομαλή ένταξη των παιδιών στη σχολική ζωή».
Σε κάθε περίπτωση ο ΣΥΡΙΖΑ δεσμεύεται ότι όλες οι αλλαγές που χρειάζονται, θα τελούν υπό τον εξαντλητικό διάλογο με την ίδια τη μειονότητα και τους φορείς της.
            Αξίζει εδώ να αναφερθεί ότι παρά την πρόταση των δύο  Συλλόγων για έγκαιρη ενημέρωση σχετικά με το πιλοτικό πρόγραμμα, αυτή πραγματοποιήθηκε πολύ αργότερα, για τεχνικούς και μόνο λόγους, όπου έγινε  ενημέρωση μόνο για τον τρόπο υλοποίησής του και προκειμένου να πεισθούν οι εκπαιδευτικοί αναφέρθηκαν παραδείγματα αντίστοιχων προγραμμάτων που εφαρμόστηκαν   σε  άλλες χώρες. Τα συγκεκριμένα όμως προγράμματα μόνο ως ατυχή μπορούν να χαρακτηριστούν, αφού δεν έχουν καμία σχέση και με τις ιδιαίτερες συνθήκες στον ευαίσθητο χώρο της Θράκης, αλλά και με το πρόγραμμα που επιχειρείται να υλοποιηθεί καθώς πρόκειται για  μεταβατικά προγράμματα μεταναστών, προσφύγων και αυτοχθόνων λαών, πρώιμης  εμβάπτισης, ενδιάμεσης και όψιμης εμβάπτισης, με διαφορετικό σκοπό και περιεχόμενο.  Επομένως ο σκοπός του προγράμματος για την ενίσχυση της ελληνομάθειας και την κοινωνική ένταξη των μαθητών εντάσσεται σε  ένα επικοινωνιακό τέχνασμα  μιας επικοινωνιακής προσπάθειας και παραπληροφόρησης περιτυλιγμένη με εύηχες λέξεις προκειμένου να διασφαλιστεί η συναίνεση των  νηπιαγωγών  και να καμφθούν οι όποιες αντιδράσεις.
Η πολιτεία οφείλει να αποφασίσει και να απαντήσει στο πλαίσιο ενός ειλικρινούς διαλόγου, λαμβάνοντας πάντα  υπόψη όλες τις εκπαιδευτικές, κοινωνικές και πολιτικές παραμέτρους, τον τρόπο με τον οποίο θέλουμε να αντιμετωπίσουμε τις άλλες γλώσσες. Αν αντιμετωπιστούν ως κοινωνικό πρόβλημα  θα πρέπει να  ξεπεραστούν και να αντικατασταθούν με την κυρίαρχη γλώσσα του κράτους. Αν τις αντιμετωπίσουμε ως βασικό ανθρώπινο δικαίωμα τότε πρέπει να γίνουν σεβαστές και οι ομιλητές τους να αφεθούν ελεύθεροι να τις χρησιμοποιούν και να τις μαθαίνουν. Αν όμως οι γλώσσες αυτές αποτελούν πηγή πλούτου μιας κοινωνίας τότε θα πρέπει να υπάρχει πρόβλεψη διατήρησής τους.  Δεν υπάρχει όμως τέτοια πρόβλεψη στη νομοθεσία, αφού η διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας  διδάσκεται αποκλειστικά ως μητρική γλώσσα, σε παιδιά άλλων πληθυσμιακών ομάδων με μητρική γλώσσα διαφορετική της τουρκικής, παραβλέποντας  έτσι την  ανομοιογενή σύνθεση της μουσουλμανικής μειονότητας.
Είχαμε επισημάνει ευθύς εξ αρχής ότι κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ρόλο που διαδραματίζει η προσχολική αγωγή στην εκπαίδευση των παιδιών και η οποία δίκαια θεωρείται το θεμέλιο της εκπαίδευσης καθώς  στη συγκεκριμένη περίοδο της ζωής του το παιδί μαθαίνει και αναπτύσσεται σε όλους τους τομείς: φυσικό, κοινωνικό, συναισθηματικό, αισθητικό και νοητικό.   Η προσχολική αγωγή και εκπαίδευση  στο χώρο της μουσουλμανικής μειονότητας καλείται να εκπληρώσει έναν ευρύτερης σημασίας αντισταθμιστικό ρόλο, εξισορροπώντας το έλλειμμα των γλωσσικών ερεθισμάτων και ακουσμάτων στην ελληνική, προετοιμάζοντας τους μαθητές για τη μετέπειτα σχολική τους σταδιοδρομία με ισοδύναμες προϋποθέσεις στις εκπαιδευτικές αφετηρίες. Οι αλλόγλωσσοι μαθητές  που ζουν μόνιμα στην Ελλάδα  είναι υποχρεωμένοι να μάθουν την ελληνική γλώσσα την κουλτούρα, την ιστορία και τον πολιτισμό, γιατί είναι η γλώσσα με την οποία θα συνδιαλέγονται. Οι γνώσεις αυτές θα τους βοηθήσουν να ενταχθούν ομαλά στο ευρύτερο κοινωνικό σύνολο και να σταδιοδρομήσουν με επιτυχία. Έχουν δικαίωμα, όμως να διατηρήσουν και τη δική τους μητρική γλώσσα, τις παραδόσεις, την κουλτούρα, την ιστορία και τον πολιτισμό τους,  γιατί έτσι θα γνωρίζουν πάντα τις ρίζες τους. Γλώσσα και πολιτισμός είναι δύο έννοιες, οι οποίες συνυπάρχουν ως έμφυτα στοιχεία σε κάθε κοινωνία και δεν μπορεί κανείς να τα αγνοήσει.
 Και εδώ οι νηπιαγωγοί σεβόμενοι τη διαφορετικότητα, την κουλτούρα και την ιδιαίτερη πολιτισμική παράδοση των μαθητών τους με στοχευόμενες δράσεις υλοποιούν το έργο τους αποτελεσματικά αποδίδοντας αξία στη γλώσσα τους  και τους πολιτισμούς προέλευσης  των μαθητών τους,  μεταδίδοντας έτσι στους  γηγενείς μαθητές ένα έντονο μήνυμα σεβασμού προς τη γλώσσα και τον πολιτισμό τους, γεγονός που αποδεικνύεται κατά γενική παραδοχή και από την καλή χρήση της ελληνικής γλώσσας  των μαθητών που επιλέγουν να φοιτήσουν σε δημόσια σχολεία.
Η εκπαίδευση στη μειονότητα και τα προβλήματά της, η σχέση ανάμεσα στη γλωσσική και στη γνωστική ανάπτυξη έγκειται και σε πολλούς άλλους παράγοντες, εκτός από αυτούς που παρουσιάζονται στις διάφορες θεωρίες, όπως πολιτισμικούς, κοινωνικούς, πολιτικούς, κοινοτικούς, οικογενειακούς, και που  θα πρέπει να αναζητηθούν.
 Όταν η μητρική γλώσσα υποβαθμίζεται και αλλοιώνεται, κινδυνεύει ουσιαστικά η ιστορική και πολιτισμική ταυτότητα, ο πολιτισμός κάθε λαού ή κάθε πληθυσμιακής ομάδας. Παρατηρείται έτσι το φαινόμενο της γλωσσικής διάβρωσης και  υποχώρησης της μητρικής γλώσσας με έντεχνο τρόπο και την αντικατάστασή της με μία δευτερογενή διγλωσσία, με μία θετή γλώσσα, στην προκειμένη περίπτωση τουρκική,  χρησιμοποιείται δηλαδή «ο γλωσσικός θάνατος»  προκειμένου να εξυπηρετηθούν συγκεκριμένα σχέδια εθνικιστικών επιδιώξεων. Σκοπός  η απαλοιφή της διαφορετικότητας των πληθυσμιακών ομάδων η γλωσσική και εθνοτική αφομοίωση και αντικατάσταση αυτών με την τουρκική κουλτούρα.
Η εισαγωγή συνεργατών στα νηπιαγωγεία μειονοτικών οικισμών κατόπιν άσκησης πίεσης και μεθόδευσης  θα συμβάλλει στον περιορισμό χρήσης και σταδιακής απώλειας της μητρικής γλώσσας των παιδιών, χωρίς  έτσι  να αυξήσει  τις δεξιότητες στη μητρική γλώσσα με αποτέλεσμα την κατάργηση του πολιτισμικού πλουραλισμού και την ανυπαρξία της κοινωνικής αυτονομίας μιας πληθυσμιακής ομάδας.



Έχει ιδιαίτερη αξία να επισημανθεί ότι η  διεθνής βιβλιογραφία σχετικά με την εκπαίδευση δίγλωσσων ή αλλόγλωσσων παιδιών στο επίπεδο της προσχολικής αγωγής  είναι πολύ περιορισμένη συγκριτικά με τα πειράματα και τις έρευνες που γίνονται για τις άλλες βαθμίδες της εκπαίδευσης. Και ενώ η δίγλωσση εκπαίδευση θα πρέπει να σχεδιάζεται  και να υλοποιείται με βάση τα ευρήματα της  σύγχρονης παιδαγωγικής έρευνας, εδώ σχεδιάζεται και υλοποιείται με βάση πολιτικές αποφάσεις- απόρροια των πιέσεων όλων των γνωστών μηχανισμών και  μιας άρχουσας  τάξης-ελίτ - με οικονομική και κοινωνική ισχύ με σκοπό τη δημιουργία παράλληλων δομών και στο χώρο του νηπιαγωγείου ώστε να διατηρηθεί η υποτέλεια, ο απόλυτος διαχωρισμός  και ο απομονωτισμός για να είναι σε θέση να επηρεάζει εξελίξεις και γεγονότα, να χειραγωγεί εύκολα και να υπαγορεύει πολιτικές σε μεγαλεπήβολα σχέδια  εξωγενών παραγόντων. Άλλωστε, πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί η επιμονή κάποιων για αντικατάσταση των βιβλίων του Προγράμματος Εκπαίδευσης Μουσουλμανοπαίδων (ΠΕΜ) με αυτά των δημόσιων σχολείων, λησμονώντας  σκόπιμα ότι το συγκεκριμένο διδακτικό υλικό που χρησιμοποιείται σε αυτά τα σχολεία υιοθετεί τον πολιτισμό με σεβασμό στις  ιδιαιτερότητες των μαθητών, αλλά και την  επιμονή για την κατάργηση της ποσόστωσης των μελών της μειονότητας  για την εισαγωγή στις πανεπιστημιακές σχολές, μέτρο που κρίνεται ιδιαίτερα θετικό;  Ή μήπως διαφεύγει της προσοχής ότι η παράθεση τριών πομακικών  λέξεων στο κείμενο ενός τοπικού παραμυθιού που περιλαμβανόταν στα νέα βιβλία γλώσσας του ΠΕΜ προκάλεσαν τη σφοδρή αντίδραση των εκπροσώπων της μειονότητας, οι οποίοι απείλησαν μέχρι και με κάψιμο των νέων βιβλίων αν δεν αφαιρεθούν αυτές οι λέξεις και οι οποίες τελικά αφαιρέθηκαν;  
Οφείλουμε λοιπόν να επισημάνουμε ότι τα  μαθησιακά προβλήματα  εμφανίζονται, όταν υπάρχει καταπίεση των άλλων γλωσσών των μαθητών. Όταν η γλώσσα που ομιλείται στο σπίτι περιφρονείται στο σχολείο, το παιδί πιθανόν να αισθανθεί ότι υπονομεύεται: ‘η πολιτιστική κληρονομιά και η γλώσσα του συγκεκαλυμμένα στιγματίζονται ως μειονέκτημα που πρέπει να εξαλειφθεί’. Υπό αυτό το πρίσμα, επιδεινώνονται οι δυσκολίες μάθησης του παιδιού, με συνέπεια να επηρεάζεται η διανοητική και η συναισθηματική του ανάπτυξη, να αυξάνει το άγχος και η ανησυχία.
Το Υπουργείο Παιδείας και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ προσπαθούν  διά της επιβολής ως πολιτική απόφαση να μετατρέψουν  ένα καθαρά πιλοτικό πρόγραμμα σε υποχρεωτικό-αναγκαστικό αγνοώντας ότι η υλοποίηση κάθε προγράμματος που δεν έχει τη συναίνεση και στήριξη των εμπλεκόμενων εκπαιδευτικών, αλλά και της εκπαιδευτικής κοινότητας  είναι καταδικασμένο να αποτύχει εκ των προτέρων.
Ο εποικοδομητικός διάλογος με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκομένων φορέων μπορεί   και πρέπει να αποτελέσει την κύρια παράμετρο όλων των προσπαθειών για την αναβάθμιση της ποιότητας της δημόσιας  και μειονοτικής εκπαίδευσης.
Επικαιροποιώντας  τις αποφάσεις και τις θέσεις του Συλλόγου μας,  όπως αυτές έχουν καταγραφεί σε προηγούμενες ανακοινώσεις και χωρίς να απεμπολούμε καμία από αυτές, δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι είμαστε κάθετα αντίθετοι με την πιλοτική παρέμβαση του ΙΕΠ  και του Υπουργείου Παιδείας και ζητούμε:

·         Την απόσυρση του προγράμματος.
·         Την ίδρυση Δημοσίων  Δημοτικών Σχολείων σε μειονοτικούς οικισμούς, αίτημα πολλών γονέων της μειονότητας  ώστε να έχουν τη δυνατότητα επιλογής φοίτησης των παιδιών τους.
·         Την οργάνωση ενός επιστημονικού συνεδρίου από τη ΔΟΕ με θέμα την  εκπαίδευση των παιδιών της μουσουλμανικής μειονότητας.




9 ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2018

Τετάρτη, 13 Δεκεμβρίου 2017

Η Άγκυρα ήθελε τη μειονότητα μουσουλμανική, όχι τουρκική



ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:
Δημοσιεύθηκε 12 Δεκεμβρίου 2017

Η Άγκυρα ήθελε τη μειονότητα μουσουλμανική, όχι τουρκική
του Άγγελου Συρίγου

Είναι πάγια και χρόνια η προσπάθεια της Άγκυρας να αλλάξει τον όρο «μουσουλμανική μειονότητα», που είχε χρησιμοποιηθεί στη Συνθήκη της Λωζάνης για να περιγράψει τους Έλληνες πολίτες μουσουλμανικού θρησκεύματος της Θράκης, σε «τουρκική μειονότητα». Αυτό ουσιαστικά ζήτησε και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, κατά την επίσκεψή του στη χώρα μας.

Το διεθνές κείμενο που δίνει νομική υπόσταση στη μειονότητα της Θράκης είναι αυτό της Συνθήκης της Λωζάνης και των συνοδευτικών της συμβάσεων. Το κείμενο αναφέρεται αποκλειστικώς σε “μουσουλμανική μειονότητα”:

Το άρθρο 2 της Συμβάσεως της 30ης Ιανουαρίου 1923 «περί ανταλλαγής των ελληνικών και τουρκικών πληθυσμών» αναφέρεται σε όσους θα εξαιρούνταν της ανταλλαγής. Εκεί, η μειονότητα της Θράκης προσδιορίζεται αποκλειστικώς θρησκευτικά με τον όρο «μουσουλμάνοι κάτοικοι της Δυτικής Θράκης». Η χρήση ενός θρησκευτικού όρου για τον προσδιορισμό της μειονότητας στη Θράκη προκαλεί μεγαλύτερη εντύπωση, όταν στην περίπτωση των κατοίκων της Κωνσταντινουπόλεως που εξαιρέθηκαν της ανταλλαγής, χρησιμοποιείται ο εθνικός προσδιορισμός «Έλληνες κάτοικοι της Κωνσταντινουπόλεως».

Τα ίδια περίπου επαναλαμβάνονται και στο ίδιο το κείμενο της Συνθήκης της Λωζάνης όπου στο άρθρο 45 αναφέρεται η μειονότητα της Θράκης ως «μουσουλμανική μειονότητα».

Το ζήτησε η τουρκική πλευρά
Από τα πρακτικά της Συνδιασκέψεως της Λωζάνης προκύπτει ότι η επιλογή της χρήσεως του συγκεκριμένου θρησκευτικού όρου στη Συνθήκη βαρύνει αποκλειστικώς την τουρκική πλευρά. Η Τουρκία από την πρώτη στιγμή της Συνδιασκέψεως επέμεινε στη χρήση όρων συνδεδεμένων με το σύστημα των μιλλέτ της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως οι όροι «μουσουλμάνοι» και «μουσουλμανικές μειονότητες».

Αυτή η επιλογή έγινε, διότι το κύριο ενδιαφέρον των Τούρκων ιθυνόντων αμέσως μετά τον πόλεμο, μονοπωλούσε η κατάσταση στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ο Μουσταφά Κεμάλ [Ατατούρκ] ήθελε να δημιουργήσει ένα τουρκικό εθνικό κράτος κατά το πρότυπο των εθνικών κρατών της Ευρώπης. Οι χριστιανοί είχαν μεν διωχθεί από την Τουρκία, αλλά παρέμεναν πολλές άλλες εθνοτικές ομάδες μη τουρκικής καταγωγής.

Έπρεπε, λοιπόν, να προταχθούν ενοποιητικά στοιχεία για αυτές τις ομάδες, όπως η κοινή μουσουλμανική θρησκεία. Παράλληλα, έπρεπε να αποτραπεί η διαφορετική μεταχείριση των εθνοτικών αυτών ομάδων. Και πολύ περισσότερο έπρεπε να αποτραπεί η απόδοση μειονοτικών δικαιωμάτων που θα μπορούσε να αφυπνίσει ξεχωριστή εθνική συνείδηση.

Η σημασία της θρησκευτικής μειονότητας
Γι’ αυτούς τους λόγους, κατά τη διάρκεια της Συνδιασκέψεως οι Τούρκοι επέμειναν ότι όλοι οι μουσουλμάνοι της Τουρκίας θα έπρεπε να θεωρούνται συλλήβδην ως Τούρκοι. Συνεπώς, όλες οι διατάξεις για την προστασία των μειονοτήτων που περιέχονταν στη Συνθήκη της Λωζάνης θα έπρεπε να αναφέρονται αποκλειστικώς σε θρησκευτικές και όχι εθνικές μειονότητες.

Κατ΄ αυτόν τον τρόπο δεν θα μπορούσαν να τις επικαλεστούν οι μουσουλμάνοι κάτοικοι της Τουρκίας που δεν ήσαν τουρκικής καταγωγής (π.χ. Κούρδοι, Άραβες, Κιρκάσιοι, Λαζοί κ.λπ.). Όπως αναφέρει ο Βρετανός εκπρόσωπος στην Υποεπιτροπή της Συνδιασκέψεως της Λωζάνης για τις μειονότητες, σε σχετικό υπόμνημά του το 1922 για τις τουρκικές απόψεις περί μουσουλμανικών εθνοτήτων στο τουρκικό κράτος:

«Οι Τούρκοι διατείνονται ότι όλοι οι μουσουλμάνοι της Τουρκίας θα πρέπει να θεωρούνται από πλευράς προστασίας των μειονοτήτων ως Τούρκοι και ότι οι πραγματικές μειονότητες που πρέπει να προστατεύονται θα πρέπει να είναι οι θρησκευτικές μειονότητες. Αυτή η στάση είναι, βεβαίως, μάλλον παράλογη καθ’ όσον η βάση των άλλων ευρωπαϊκών συμβάσεων για τις μειονότητες είναι η φυλή, η γλώσσα και η θρησκεία. 

Η τουρκική συμπεριφορά βάζει μαζίσυλλήβδην τουςΆραβες, τους Κούρδους, τους Κιρκάσιους και τους Τούρκους» (Memorandum by Forbes Adams on the Outstanding Points for discussion in the Minorities Sub-Commission, Documents on British Foreign Policy, 1919-1939, Vol. XVIII, London, 1972, No. 290, σελ. 407).

Στο τελικό κείμενο της συνθήκης, μειονοτικά δικαιώματα εντός της Τουρκίας αποδίδονται μόνο στους “μη μουσουλμανικούς πληθυσμούς”, δηλαδή στους χριστιανούς (Έλληνες και Αρμένιους) και στους εβραίους. Οι μη τουρκικές μουσουλμανικές ομάδες της Τουρκίας δεν μπορούσαν να διεκδικήσουν μειονοτικά δικαιώματα βάσει της συνθήκης της Λωζάνης.

Ανάγκη ομοιογένειας
Η χρήση, λοιπόν, του όρου «μουσουλμάνος» και κατ’ επέκτασιν «μουσουλμανική μειονότητα» ξεπήδησε από την ανάγκη του τουρκικού κράτους να αποκτήσει ομοιογένεια στο εσωτερικό του, μέσω της ισοπεδώσεως των φυλετικών και γλωσσικών διαφορών όσων ήσαν μουσουλμάνοι.
Η πολιτική αυτή των Τούρκων κατά τη συνδιάσκεψη της Λωζάνης συμπαρέσυρε και τη στάση τους στο θέμα της ονομασίας της μειονότητας στη Θράκη. Η τουρκική πλευρά δεν ζήτησε τη χρήση εθνικού όρου, διότι κινδύνευε να δεχθεί το ίδιο αίτημα και για την Τουρκία. Το 1922, το θέμα της ονομασίας των μουσουλμάνων της Θράκης ήταν αδιάφορο, ή έστω δευτερεύον εν συγκρίσει προς το κύριο θέμα της τουρκικής ομογενοποιήσεως των λαών που βρίσκονταν στη Μικρά Ασία.

Κατά την επίσκεψή του, ο Ερντογάν εμφανίστηκε, σε επίπεδο διακηρύξεων, να αποδέχεται τη διαφορετική εθνοτική καταγωγή της μειονότητας στη Θράκη (Τούρκοι, Πομάκοι, Τσίγγανοι, όπως ρητώς δήλωσε). Επιθυμεί, όμως, να προσδώσει σε όλες τις εθνοτικές ομάδες της μειονότητας τουρκική ταυτότητα. Είναι πιθανόν να θεωρηθεί ότι, εάν επιμείνει σε αναθεώρηση των σχετικών μειονοτικών διατάξεων της (κατ’ ουσίαν παρωχημένης) Συνθήκης της Λωζάνης, είναι πιθανόν διάφορες μουσουλμανικές εθνοτικές ομάδες στο εσωτερικό της Τουρκίας να ζητήσουν τροποποίηση για να διεκδικήσουν και αυτές δικαιώματα.



Δευτέρα, 11 Δεκεμβρίου 2017

Ταπεινωτική ήττα του Ερντογάν στη Θράκη


Ο Πομάκος δημοσιογράφος Σεμπαϊδήν Καραχότζα σχολιάζει την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγήπ Ερντογάν στη Θράκη στις 8/12/2017 λέγοντας μεταξύ άλλων:

«Οι τοποθετήσεις του Ερντογάν ήταν ανόητες»

«Μακάρι στην Τουρκία οι πολίτες να είχαν έστω  το εν τέταρτο των δικαιωμάτων που απολαμβάνουν οι  Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης»

«Ο κ. Ερντογάν είναι ο τελευταίος που δικαιούται να μιλάει για ανθρώπινα δικαιώματα»

«Οι μουσουλμάνοι και κυρίως οι Πομάκοι γύρισαν την πλάτη σε αυτά τα προκλητικά καλέσματα που έγιναν»


«Οι άνθρωποι στα Πομακοχώρια δε διστάζουν να πουν ότι είναι Πομάκοι, δε διστάζουν να πουν ότι είναι  Έλληνες»

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ 
ΠΟΜΑΚΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΥ
ΣΤΟ ΠΑΡΑΚΑΤΩ ΒΙΝΤΕΟ:




Σάββατο, 9 Δεκεμβρίου 2017

Οι Πομάκοι γύρισαν την πλάτη στο «σουλτάνο»

 Είπε τα δικά του, του είπαμε τα δικά μας 
και η ζωή συνεχίζεται

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ:


Γράφει ο Σεμπαϊδήν Καραχότζα

Με τις ελάχιστες γνώσεις μου και με βάση τα όσα άκουσα και διάβασα θα προσπαθήσω να κάνω μια μικρή αποτίμηση της επίσκεψης του Ερντογάν στην Ελλάδα και θα ξεκινήσω από τις συναντήσεις που είχε αρχικά στην Αθήνα. 

Τα θέματα που έβαλε στο τραπέζι των συζητήσεων ο Τούρκος Πρόεδρος είναι λίγο πολύ γνωστά σε όλους. Αιγαίο, Κύπρος, Συνθήκη Λωζάνης, μειονότητα Θράκης κλπ. Ας μη γελιόμαστε, όλα αυτά είναι απολύτως αναμενόμενα. Δε φαντάζομαι να πιστεύει κανείς πως ο Σουλτάνος ήρθε στην Ελλάδα για να συζητήσει με τον Τσίπρα για τη νυχτερινή ζωή της Αθήνας. 

Ωστόσο θεωρώ πως και η ελληνική πλευρά ήταν αρκετά προετοιμασμένη για όλα αυτά τα ζητήματα και δόθηκαν οι κατάλληλες απαντήσεις. Αρχικά φάνηκε να αιφνιδιάζεται ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας αν και έδωσε τις δικές του απαντήσεις. Στη συνέχεια όμως ο Πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας φάνηκε πολύ πιο έτοιμος και αποφασιστικός, δεν άφησε τίποτα να πέσει κάτω, απάντησε σε όλα και μάλιστα κατά τρόπο που νομίζω δεν το περίμενε ο Ερντογάν. 

Εγώ που έχω γράψει τόσα και τόσα κατά του Αλέξη Τσίπρα σας λέω πως αυτή τη φορά του βγάζω το καπέλο και ειδικά όταν ανέφερε πως «η Ελλάδα ποτέ δε σκέφτηκε να κάνει χριστιανικές λειτουργίες μέσα στα δεκάδες τεμένη της χώρας σε αντίθεση με την Τουρκία η οποία μετατρέπει την Αγιά Σοφιά σε τζαμί. 

ΤΟ ΛΑΘΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ
Παρά την πολύ σωστή στάση του Πρωθυπουργού, έγινε ένα τεράστιο λάθος από τη μεριά της Ελλάδας και το λάθος αυτό ήταν η πρόσκληση στον Πρόεδρο της Τουρκίας να επισκεφθεί τη χώρα μας. Μπορεί βέβαια τα όσα είπε ο Σουλτάνος να μπήκαν από το ένα αφτί και να βγήκαν από το άλλο ωστόσο νομίζω πως στην παρούσα φάση δεν υπήρχε κανένας λόγος να τον φέρουμε στην Ελλάδα για να μας παραστήσει τον «μάγκα» της περιοχής. 

ΑΦΑΝΤΟΙ ΟΙ ΑΝΕΛ
Εκείνο που μου προκάλεσε πολύ αρνητική εντύπωση ήταν η ανύπαρκτη στάση των ΑΝΕΛ και η σχεδόν καμία αντίδραση τους στα όσα προκλητικά είπε ο Ερντογάν. Αν υπήρξε αντίδραση και μου διέφυγε ζητώ δημόσια συγνώμη αλλά έχω την αίσθηση πως για άλλη μα φορά οι υπέρ πατριώτες Καμμένος, Κουίκ και Σγουρίδης την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια σα να μην έγινε τίποτα. 

2 ΗΜΙΧΡΟΝΟ 1 ΤΕΛΙΚΌ
Μπορεί ο Σουλτάνος νε ξεκίνησε το ματς με γκολ από τα αποδυτήρια αλλά η συνέχεια δεν ήταν η ίδια για εκείνον. Το δεύτερο ημίχρονο του αγώνα παίχτηκε στη Θράκη όπου υπήρξε η απόλυτη ανατροπή και βαριά ήττα για τον Ερντογάν. 

Όλοι μας και πρώτος εγώ περίμενα μετά και τις κινητοποιήσεις που έγιναν να υποδεχτούν στον Κομοτηνή τον Τούρκο Πρόεδρο τουλάχιστον 15000 μουσουλμάνοι. Φαίνεται όμως πως οι Έλληνες μουσουλμάνοι δε μάσησαν και δεν ανταποκρίθηκαν στο προκλητικό κάλεσμα των ανθρώπων του Τουρκικού Προξενείου. Αυτοί που συνολικά τόσο στον χώρο του τεμένους όσο και στο μειονοτικό γυμνάσιο –λύκειο υποδέχτηκαν τον Ερντογάν δεν ήταν πάνω από 1500 άτομα. Ακόμα κι αν δεχτούμε πως ανάμεσα σε αυτούς του 1500 μουσουλμάνους δεν ήταν ούτε ένας παράγοντας του Προξενείου (αν και ήταν αρκετοί) και ήταν όλοι τους απλοί μουσουλμάνοι πολίτες της περιοχής, δεν αλλάζουν τα δεδομένα για την ήτα του Ερντογάν. 

Στη Θράκη ζουν 120 χιλιάδες μουσουλμάνοι κι από αυτούς μόνο οι 1500 έσπευσαν να δουν από κοντά τον «ηγέτη» τους όπως χαρακτηριστικά τον αποκάλεσαν. Δεν είναι αλήθεια τα περί 350 και 400 ατόμων που έγραψαν ορισμένα τοπικά ΜΜΕ αλλά ούτε και πρόκειται για κάποια αποθεωτική υποδοχή του Σουλτάνου όπως έγραψαν μερικά ΜΜΕ της Αθήνας που προφανώς έχει πλήρη μεσάνυχτα από Θράκη. 

ΕΚΛΕΙΣΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΣΥΝΘΗΚΗ ΤΗΣ ΛΩΖΑΝΗΣ
Επειδή γύρω από το θέμα αυτό έγινε πολύ συζήτηση νομίζω πως μετά και το άδειασμα του Ερντογάν από ΗΠΑ και Γερμανία έκλεισε οριστικά η υπόθεση αυτή. Έχω όμως την υποψία πως ακριβώς αυτό επεδίωκε και ο Τούρκος Πρόεδρος, να κλείσει δηλαδή εδώ η Συνθήκη της Λωζάνης για λόγους δικών του συμφερόντων κι ας φωνάζει συνέχεια για αναθεώρηση της. 

Σε κάθε περίπτωση πάντως πιστεύω πως ο Ερντογάν δεν κέρδισε σχεδόν τίποτα από την επίσκεψη του στην Ελλάδα. Ήρθε, μας τα είπα, τον ακούσαμε, του τα είπε και σήμερα είναι απλώς Σάββατο. Το μεγάλο κέρδος όμως της ελληνικής πλευράς ήταν η στάση που κράτησαν οι Έλληνες μουσουλμάνοι της Θράκης και η μη ανταπόκριση τους στο κάλεσμα των προξενικών. 

Ας μην κάνουμε τα λάθη του παρελθόντος κι ας αξιοποιήσουμε τη στάση τους αυτή. 


ΠΗΓΗ: xanthinet.gr



Τρίτη, 5 Δεκεμβρίου 2017

ΟΙ ΠΟΜΑΚΟΙ ΛΕΝΕ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΡΝΤΟΓΑΝ

ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΠΙΘΥΜΗΤΟΣ ΣΤΗ ΘΡΑΚΗ

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων Ξάνθης μαζί με άλλους 21 συλλόγους της Θράκης έστειλαν επιστολή σύμφωνα με την οποία ο Ερντογάν είναι ανεπιθύμητος στη Θράκη.
To παρακάτω κείμενο εστάλη στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, στον Πρωθυπουργό, στον Υπουργό των Εξωτερικών, στον υφυπουργό Εξωτερικών και στα διπλωματικά τους γραφεία.

Όχι στην επίσκεψη Ερντογάν στη Θράκη!

Τις επόμενες μέρες προετοιμάζεται επίσκεψη στην Ελλάδα του «νεοσουλτάνου» Ταγίπ Ερντογάν και μάλιστα όχι μόνο στην Αθήνα αλλά και στη Θράκη! Λίγες μέρες μετά την περιοδεία του Χακάν Τσαβούσογλου στην περιοχή, τις διχαστικές του κραυγές και πριν ακόμη ησυχάσει η τοπική κοινωνία, θα μας φέρουν και το …αφεντικό του.
Αναρωτιόμαστε, έχει κάτι νέο να πει στον τόπο μας; Θα μας φέρει κάτι από την δημοκρατία που «χαίρονται» οι Τούρκοι πολίτες; Από την ελευθεροτυπία που «απολαμβάνουν» 170 έγκλειστοι δημοσιογράφοι στη χώρα του; Από τα δικαιώματα που «έχουν» 20.000.000 Κούρδοι και 20.000 φυλακισμένα μέλη του HDP στην Τουρκία; Θα πει τίποτε για την επί 43 χρόνια Κατεχόμενη από τον στρατό του Κύπρο; Για το Αιγαίο και τον βρώμικο ρόλο της Άγκυρας στο μεταναστευτικό - προσφυγικό; Μήπως για την τύχη του Πόντιου συμπατριώτη μας Γιάννη – Βασίλη Γιαϊλαλή και της Κούρδισσας συντρόφου του Μεράλ Γκεϋλανί; Μάλλον όχι.
Έρχεται λοιπόν μόνο για να φανατίσει, για να «γκριζάρει» την ελληνική κυριαρχία στην περιοχή και για να ενισχύσει τα πιο ακραία μειονοτικά στοιχεία. Η Κυβέρνηση φέρει μεγάλη ευθύνη για το γεγονός ότι επιτρέπει μια τέτοιαν κλιμακούμενη πρόκληση, ενώ θα έπρεπε να θέσει ένα τέρμα στον κατήφορο των επισκέψεων που ξεκίνησε το 2004. Εμείς απευθυνόμαστε στην τοπική κοινωνία και την καλούμε να εκδηλώσει ειρηνικά, μα και ξεκάθαρα, την αντίθεσή της σε κάθε εξωχώριο σχεδιασμό. Ζούμε σε μια δημοκρατική, ελεύθερη χώρα και δεν δεχόμαστε καμιά περιοδεία - επιθεώρηση από οποιονδήποτε, πόσο μάλλον από ισλαμοφασίζοντες ηγέτες και δράστες – απολογητές μαζικών εγκλημάτων που δεν σταμάτησαν το 1922 και το 1974 αλλά συνεχίζονται μέχρι σήμερα.

Η ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ
1. «Σπάρτακος» Παράταξη Πολιτών για τον Δήμο Κομοτηνής
2. Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων Ροδόπης
3. Σύλλογος Ποντίων Ροδόπης «Η Τραπεζούντα»
4. Σύλλογος Σαρακατσάνων Κομοτηνής
5. Σύλλογος Εφέδρων Αξιωματικών Ροδόπης
6. Σύλλογος Κυπρίων Κομοτηνής
7. Φοιτητική Ένωση Κυπρίων Κομοτηνής
8. Σύλλογος Ελλήνων Μουσουλμάνων Πος Πος
9. Ανεξάρτητη Εκπαιδευτική Συνεργασία ν. Ροδόπης
10. Κίνηση Αλληλεγγύης Πολιτών Αλεξανδρούπολης
11. Ένωση Παλιννοστούντων Έβρου
12. Πολιτιστικός σύλλογος «ΕΝΔΟΧΩΡΑ»
13. Λέσχη Ειδικών Δυνάμεων ν. Έβρου
14. B’ ΕΛΜΕ Έβρου
15. Εκπολιτιστικός Μορφωτικός Σύλλογος Καστανέων
16. «Ακρίτες» Σύλλογος Αλληλεγγύης Πολιτών Βορείου Έβρου
17. Σύλλογος Κυπρίων ν. Ξάνθης
18. Λέσχη Εφέδρων Ενόπλων Δυνάμεων Ξάνθης
19. Πολιτιστικός Σύλλογος Πομάκων ν. Ξάνθης
20. Κυπριακή Ένωση Φοιτητών και φίλων Κ.Ε.Φ.Φ. Ξάνθης
21. Παράρτημα ΕΑΑΣ ν. Ξάνθης
22. Σύλλογος Ποντίων ν. Ξάνθης





Η Συνθήκη της Λωζάννης για τον Ερντογάν


   Η Συνθήκη της Λωζάννης για τον Ερντογάν
                                                                                                            ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΣΙΔΗ

Με αφορμή την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στην Ελλάδα πρέπει να αποσαφηνίσουμε και να επικαιροποιήσουμε κάποιες πάγιες θέσεις της χώρας.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν έχει δύο μέτρα και δύο σταθμά όσον αφορά τη Συνθήκη της Λωζάννης. Για μεν τα νοτιοανατολικά σύνορα της Τουρκίας με το Ιράν, το Ιράκ, τη Συρία και το νέο κράτος του Κουρδιστάν επικαλείται τη Συμφωνία για να διατηρήσει τα κεκτημένα της χώρας του, ώστε να μην δημιουργηθεί Κουρδικό κράτος στα σύνορά του και στην τουρκική επικράτεια. Διότι θα είναι η αρχή για τον διαμελισμό της μεγάλης Τουρκίας. Αλλά για την περιοχή των δυτικών συνόρων της Τουρκίας με το Αιγαίο, τα νησιά μας και τη Θράκη θέλει την κατάργηση της Συνθήκης της Λωζάννης και τη διευθέτηση των ανύπαρκτων κατ΄ουσίαν διαφορών πλην της υφαλοκρηπίδας καθώς και τις εδαφικές επεκτατικές απαιτήσεις του σύμφωνα με τα σύνορα της καρδιάς του.

Κι επειδή δεν είναι καθόλου εύκολο να καταργήσει ή να αναθεωρήσει μια Διεθνή Συνθήκη, την καταπατά απρόκλητα και απροκάλυπτα και την παραβιάζει καθημερινά. Αυτός ο αλλοπρόσαλλος ισλαμοεθνικισμός του Ερντογάν είναι επικίνδυνος για την εθνική κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Η προκλητικότητα της Τουρκίας δεν έχει όρια και φραγμούς. Ο πολεμοκάπηλος Ερντογάν πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι δεν υπάρχει κανένας περιούσιος λαός που δικαιούται τα πάντα. Ο εθνικοϊσλαμισμός αυτός δεν θα περάσει ούτε στην Ελλάδα ούτε στη διεθνή κοινότητα.

Με εξτρεμιστές μουσουλμάνους εθνικιστές σαν τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δεν αποκλείεται μια μέρα, κατά την διάρκεια των τουρκικών παραβάσεων και παραβιάσεων των ελληνικών χωρικών υδάτων και του εθνικού εναέριου χώρου, να έχουμε θερμό επεισόδιο και ατύχημα με απρόβλεπτες εξελίξεις.

Οι εκβιαστικές απειλές του Ερντογάν για εξαγωγή στην Ευρώπη, μέσω Ελλάδας, εκατομμυρίων προσφύγων και λαθρομεταναστών δεν αποκλείεται να πραγματοποιηθούν. Ο Ερντογάν και οι άλλοι φανατικοί ισλαμιστές είναι ικανοί να προκαλέσουν θρησκευτικό πόλεμο στην Ευρώπη, χρησιμοποιώντας τα εκατομμύρια μουσουλμάνων που εγκαταβιούν, εργάζονται και κινούνται ελεύθερα στη δημοκρατική Ευρώπη.

 Είναι αναγκαίες όσο ποτέ άλλοτε οι περιφερειακές συμμαχίες Ελλάδας και Κύπρου με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, όχι μόνο στα ενεργειακά θέματα αλλά και σε θέματα αμυντικής συνεργασίας για την διατήρηση της ειρήνης, της σταθερότητας και της ασφάλειας στην ευρύτερη περιοχή της νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Θα είναι μια απάντηση στην ιταμότητα και προκλητικότητα της ΄Αγκυρας. Διότι όπως είναι γνωστό η Τουρκία επιδιώκει να διευρύνει τον στρατηγικό της έλεγχο επί της Κύπρου με εργαλείο τους Τουρκοκυπρίους για τους οποίους απαιτεί ίσο μερίδιο στη διοίκηση και στη διανομή του ενεργειακού πλούτου. Απώτερος στόχος της είναι η τουρκοποίηση ολόκληρης της Κύπρου. Γι αυτό και δεν δέχεται την απομάκρυνση των κατοχικών στρατευμάτων της και το δικαίωμα της εγγυήτριας δύναμης. Γι αυτό και δεν αναγνωρίζει τόσο την Κυπριακή όσο και την Ελληνική ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδα.


Η Ελλάδα οφείλει να εκπέμψει μήνυμα προς όλους τους γείτονες και ιδιαίτερα προς την Τουρκία ότι παραμένει σταθερά στο παιχνίδι κατοχύρωσης των απαράγραπτων εθνικών συμφερόντων της στην ευρύτερη περιοχή και ότι μπορεί να αναλάβει ρόλους αφενός σταθεροποιητικούς και αφετέρου ρόλους διαμεσολάβησης. Οφείλει επίσης να καλύπτει τα κενά που αφήνει η Τουρκία λόγω εσωτερικών και εξωτερικών εντάσεων που προκαλεί σε πολλά μέτωπα. Να τονίσει στον Ταγίπ Ερντογάν ότι η Ελλάδα παραμένει συνεπής στην «διεθνή ατζέντα» και στις διεθνείς Συνθήκες που οφείλουν όλοι ανεξαιρέτως να σέβονται.

Σάββατο, 18 Νοεμβρίου 2017

Εκτουρκισμός των Πομάκων

       
 Πομακοπούλες.Φωτογραφία από το αρχείο του Πέτρου Θεοχαρίδη

Εκτουρκισμός των Πομάκων
                                                                                  
ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΟΥΣΙΔΗ


΄Ενα από τα βασικά θέματα που χαρακτηρίζουν τους νομούς ΄Εβρου, Ροδόπης και Ξάνθης της Ελληνικής Θράκης είναι και η διαβιούσα σ΄αυτούς μουσουλμανική μειονότητα, η οποία συχνά αποτελεί αντικείμενο συζήτησης, τόσο σε εθνικοκοινωνικό, όσο και σε πολιτικό επίπεδο. Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει πως αυτή η μουσουλμανική μειονότητα αποτελείται βασικά από τρεις πληθυσμιακές κατηγορίες, τους Τουρκογενείς, τους Πομάκους και τους Αθίγγανους. Ωστόσο, κάποιες ξένες προπαγάνδες μέσω του Προξενείου τους και σε συνεργασία με εσωτερικούς πράκτορες, διαστρεβλώνουν την αλήθεια και αποκαλούν αυθαίρετα, παράνομα και κατά παράβαση της Συνθήκης της Λωζάννης το σύνολο της μουσουλμανικής μειονότητας ως Τούρκους ή Τουρκογενείς. Παρόλο που η Συνθήκη αναφέρει ρητά και αναγνωρίζει ξεχωριστά τους Πομάκους και τους Αθίγγανους που ζουν στην Ελληνική Θράκη.

Εμείς που υπηρετήσαμε στα Πομακοχώρια της Θράκης, είτε ως ένστολοι είτε ως δάσκαλοι, έχουμε προσωπικά βιώματα και τεκμηριωμένες απόψεις γι αυτό το σοβαρό θέμα που κάποιοι κακόπιστοι και κακόβουλοι επιχειρούν να το κάνουν πρόβλημα για τη χώρα μας. Εμείς και οι ιστορικές πηγές γνωρίζουμε ότι οι Πομάκοι είναι γηγενείς κάτοικοι της Θράκης και έλκουν την καταγωγή τους από τους Αγριάνες, που σύμφωνα με τεκμηριωμένα στοιχεία ελλήνων και ξένων συγγραφέων είναι απόγονοι του αρχαίου Θρακικού φύλου. Μάλιστα, δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τους τουρκογενείς μουσουλμάνους ή άλλα φύλα, ούτε γενετικά-βιολογικά ούτε φυσιογνωμικά. Απλώς εξισλαμίστηκαν ακούσια όπως και άλλοι λαοί των Βαλκανίων κατά τη γνωστή ιστορική περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

΄Ολοι γνωρίζουν ποιος είναι ο ρόλος των ξένων κέντρων αλλά και οι ευθύνες της ελληνικής πολιτείας διαχρονικά. Το έγκλημα του εκτουρκισμού των Πομάκων κορυφώθηκε ιδιαίτερα την εποχή του ψυχρού πολέμου, όταν η ελληνική μειονοτική πολιτική προτιμούσε τον εκτουρκισμό αυτών των ορεσίβιων πληθυσμών, προκειμένου να μην είναι ευάλωτοι στην βουλγάρικη προπαγάνδα του τότε κομμουνιστικού καθεστώτος.

Από τότε τα παιδιά των Πομάκων ήταν αναγκασμένα να φοιτούν σε μειονοτικά δημοτικά σχολεία, όπου δεν διδάσκονταν τη μητρική τους γλώσσα (την Πομακική χωρίς γραφή) αλλά αναγκάζονταν να παρακολουθούν μαθήματα στην Τουρκική γλώσσα, για το ήμισυ των μαθημάτων τους, με αποτέλεσμα να αποκόπτονται απ΄τη μητρική γλώσσα που μιλούσαν στα σπίτια τους και ταυτόχρονα να μαθαίνουν πλημμελώς την Ελληνική. Το αποτέλεσμα ήταν να μην μπορούν να συνεχίσουν με σπουδές στην Πατρίδα τους Ελλάδα και να γίνεται μονοδιάστατα σχεδόν η φοίτησή τους σε τουρκικά ιδρύματα στην Ελλάδα ή στην Τουρκία, όπου ήταν ευάλωτοι στην τουρκική προπαγάνδα και κινδύνευαν να καταστούν φερέφωνα της ΄Αγκυρας. ΄Ολα ξεκινούν από τη Γλώσσα και την Παιδεία !!!

Γι αυτούς τους λόγους είχε αρνητικά αποτελέσματα η κοινωνική ένταξη και ενσωμάτωση των πομακικών πληθυσμών στην ελληνική κοινωνία. Ενώ αντίθετα είχε αποτελέσματα η οργανωμένη προσπάθεια εκτουρκισμού των Πομάκων και των Ρομά της Θράκης από τους εγκάθετους του Προξενείου Κομοτηνής, χωρίς την παραμικρή ουσιαστική αντίδραση από την πλευρά της Ελληνικής Πολιτείας, που άργησε-καθυστέρησε να αντιληφθεί το μέγεθος της ζημίας και να πάρει ανάλογα μέτρα για να σταματήσει και εξουδετερώσει ως κυματοθραύστης τα αρνητικά αποτελέσματα.

Ο εκτουρκισμός των Πομάκων, των Αθίγγανων και των λοιπών Ελλήνων Μουσουλμάνων, που δεν έχουν την παραμικρή εθνική, γλωσσική και πολιτιστική σχέση και συγγένεια με τους τουρκογενείς μουσουλμάνους, είναι αναστρέψιμος αλλά απαιτεί σοβαρή εθνική μειονοτική πολιτική. Το κεφάλαιο είναι τεράστιο, το θέμα είναι ζέον και τα ερωτήματα αμέτρητα και αμείλικτα...